X
تبلیغات
کالج کارآفرینی تیوان

همه چیز در مورد کامپیوتر و برنامه های کاربردی

آموزش کامپیوتر موبایل اینترنت تبلت و برنامه های جانبی

هزینه چند هزار میلیاردی شهرداری قم و عایدی نزدیک به صفر آن برای مردم شهر

درامد شهرداری ها در اوایل انقلاب تا همین 20 سال پیش خیلی کم و ناچیز بود و من خودم یادم هست که شهرداری قم به زور سالی یک پروژه کذایی را استارت می زدند و پروژه مذکور هم خیلی دیر به بهره برداری می رسید یا اگر می رسید چیز خوبی از آن در نمی آمد
و انقدر تغییرات در شهر کم و اندک بود که با تخریب یک مکان و آغاز عملیات احداث آن ، خبرش در تمام شهر میپیچید و همه مردم در موردش نظر می دادند و مثل الان نبود که هر ماه یک پروژه جدید آغاز شود و از کثرت پروژه ها مردم روی هیچ کدام حساس نمی شوند

به عنوان نمونه حدود 20 سال پیش میدان مطهری که مثل یک پارک بود و درخت و آب نما داشت را خراب کردند وسط آن یک ساعت ساختند و دورش را سنگ فرش کردند که در آن زمان همه مردم مخالف بودند و می گفتند اینها با کارخانه سنگ قرار داد داشتن که چمن و محوطه پارک مانند میدان که محل استراحت مردم بود را خراب کردند و به جایش کل میدان را سنگ فرش کردند !! بگذریم برویم سر موضوع حال حاظر شهرداری ها

از آن سالها که بودجه شهرداری بسیار اندک بود سالها گذشته است و شهرداری قم به شدت توسعه پیدا کرده است ولی حیف که کارها و پروژه ها بزرگ شده ولی مسئولین شهر همان قدیمی ها هستند - همان هایی که به فراخور بزرگ شدن شهر ، بزرگ نشده اند و هنوز هم دنیا را از دریچه نگاه کوچک خود می بینند

در آن سالها روی بودجه شهرداری نظارت و فکر نمی شد چون انقدر بودجه اندک بود که مجالی برای این صحبت ها باقی نمی گذاشت ولی امروزه بودجه شهرداری ها به طرز باورنکردنی افزایش یافته است - به عنوان نمونه بودجه شهرداری تهران تقریبا معادل ده درصد بودجه عمرانی کل کشور است - یعنی کل کشور یک طرف و تهران هم یک طرف - یا بودجه شهرداری قم به حدود هزار میلیارد رسیده است !!! در حالی که 20 سال پیش بودجه قم شاید به 300 میلیون هم نمی رسید و شهرداری برای پرداخت حقوق کارمند هایش همیشه مشکل داشت و حقوق کارمند ها را همیشه با تاخیر چند ماهه پرداخت می کرد

این عدم نظارت باعث بد بختی و عدم توسعه شهر قم و باعث توسعه بسیار اندک شهر تهران است - وقتی نظارت نباشد اولا بخش زیادی از منابع پروژه ها به قارت می رود - ثانیا چون نظرات و توقعی از سوی مردم و دیگر نهاد ها نیست ، شهرداری ها فقط به امور روز مره می پردازند که شامل نو کردن هر ساله جداول خیابان ها و رنگ کردن جداول و تغییر جوب ها از سرباز به سرپوشیده و .. می پردازند که هیچ تاثیری در پر کردن اوقات فراقت جوانان و کهن سالان شهر ندارد و این هزینه هایی که الان شهرداری انجام می دهد جز اصراف مصالح و اتلاف منابع چیزی در بر ندارد

اگر بر کار شهرداری نظارت می شد و یک اصلاح ساختاری در آن صورت می گرفت شاهد توسعه فضاهای سبز و پارک ها بودیم - در حال حاظر قم حتی یک پارک بازی ندارد !!!! یک پارک متعلق به شهرداری ندارد و تنها پارک آبی آن توسط بخش خصوصی ساخته شده است که آن هم به دلیل عدم دریافت کمک های مالی از سوی شهرداری و غیره فقط چند سرسره غیر استاندارد دارد که جا دارد شهرداری از بودجه شهری و برای مردم شهر چند میلیارد از بودجه جداول خیابان ها را حذف کند تا مردم شهر بتوانند از یک پارک آبی نسبتا مناسب بهره مند شوند - فقط با عدم تغییر جداول خیابان بو علی که به واقع هیچ مشکلی هم ندارد می توان به این مهم دست یافت

عکس خیابان بو علی

و اما مشکل از کجا آغاز شد :
مشکل اولا از جایی شروع شد که شهرداری ها بودجه بسیار اندکی داشتند و اصلا مجالی برای بازرسی و نظر سنجی از مردم و کارشناسان برای اولویت بندی پروژه ها وجود نداشت - دوما طبق کتاب ... معمولا خنگ ترین ها وارد کار دولتی می شوند و متاسفانه این خنگ ترین ها بودجه ای که در اختیار دارند حداقل 100 برابر بیشتر از بودجه ای است که در اختیار بهترین هاست

به عنوان مثال کارخانه شکلات مرداس که یکی از کارخانه های موفق در قم است ارزشی نهایتا 20 تا 30 میلیاردی دارد و مجتمع مهرو ماه هم حدود 40 میلیارد تومان - البته دقت داشته باشید این ثروت یک ساله به دست نیامده است و در طول سالیان دراز به دست آمده است
این افراد جز افراد توانمند و شاخص شهر قم هستند و توانسته اند با سرمایه اندکی الان چند پروژه شهری برای قم راه بیاندازند که علاوه بار اشتغال زایی پایدار باعث شده چهره شهر کمی تغییر کند

در آنطرف ماجرا عده ای کم دانش فقط به خاطر وابستگی به نهاد های قدرت و پاچه خواری توانسته اند در مناسب بالای شهرداری قرار بگیرند و با زیر آب زنی و زیر پا گذاشتن اکثر اصول اخلاقی که در اداره ها بر قرار است در سال کنترل چند هزار میلیارد تومان پول را در دست دارند بدون آنکه ذره ای برای آن زحمت کشیده باشند یا فکر اقتصادی داشته باشند

- چرا می گوییم در اداره ها اصول اخلاقی زیر پا گذاشته می شود : 1 : هر کاری که داره به اموال عمومی ضرر می زند از دید کارمند ها دور می ماند و اگر به اصراف و اتلاف بیت المال پی ببرند فوری میگن مال شهرداریه ولش کن (این جمله را 100 بار از دهن تک تک پرسنل با شعور و متعهد شهرداری شنیده ام )
2 : اگر میبیند دارند در جاده کاشان آب فاضلاب افغانی ها را برای سبزی کاری استفاده می کنند و به خورد مردم می دهند خم به ابرو نمی آورند و می گویند به ما چه باید اداره بهداشت یه کاری بکنه
3 : اگر می بینند جدول خیابان را بی خودی و بدون اینکه مشکلی داشته باشد دارند عوض می کنند می گویند به ما چه مال شهرداریه
4:  اگر برای پیشرفت شهر لازم باشد از خودشان مایه بگذارند و به خودشان سختی بدهند این کار را نمی کنند و می گویند به من چه - الان بد بشه می گن تو کردی
5: هیچ شخصیت کاریزمایی در شهرداری ها نداریم چون همه می خواهند پشت تصمیمات جمعی قایم شوند که مبادا کار خوب از کار در نیاید و زیر آبش را بزنند که این هم خود داستان دیگری است - هر کاری بکنید یک عده فقط می خواهند زیر آب بزنند به جای اینکه در صدد کمک بر آیند
و .......................... هزار مورد دیگر

یک نفر مثل ساعدی نیا میاد با چند صد میلیون یا شاید هم یکی دو میلیارد یک پارک بازی اقتصادی می زند و همه بچه های شهر از آن بهره می برند و علاوه بر منفعت عمومی برای خودش هم چند میلیارد درامد زایی ایجاد می کند ولی از آنطرف شهردای از روزی که رنگین کمان راه افتاده دو بار اقدام به تعویض جداول بلوار امین کرده است و با اتلاف ده ها میلیارد تومان هیچ منفعتی به شهر نرسانده است

پدر من از سفرش در مالزی تعریف می کرد - می گفت جداول کنار خیابان کهنه و داغون برای شاید 30 سال پیش بود و حتی یک متر از جداول کنار خیابان رنگ نشده بود - یک دانه گل و یک متر مربع چمن نکاشته بودند - فقط درخت و درخت چه های تزئینی

مالزی با درامد سرانه 10 ها برابر ایران ثروت کشورش را صرف خرید تخم چمن خارجی (کیلیویی چند میلیون تومان ) و آب یاری هر روزه آنها و ... نمی کند - آنوقت کشور بی پول و فلک زده ایران ثروت کشورش را صرف جداول خیابان و رنگ کردن آنها می کند - در قم یک کامیونت خریده اند که فقط کارش این است که با جارو جداول را جارو کند و خاک آن ها را می گیرد و به هوا می فرستد و فردا دوباره این خاک ها در کنار جداول جمع می شود و روز از نو ، روزی از نو

شهر من پر از فقر است و فقیر - آیا نمی شد به جای خرید این ماشین مسخره و پخش و پلا کردن این همه گرد و خاک در هوا ، 20 باب منزل مسکونی باری نیازمندان این شهر می ساختیم و هر شب این همه گرد و خاک به حلق مردم نمی ریختیم - بهتر نبود اون کارمندی که برای خرید این ماشین فقط به پورسانت خودش فکر می کند یک ثانیه مغز کوچکش را به کار می انداخت و با خودش می گفت قم یک شهر کویری است و هر چقدر آن را جارو کنیم دوباره فردا پر از خاک می شود و تنها راه این است که مثلا ماهی یک بار با ماشین های آب پاش کنار خیابان را بشوریم تا گرد خاک ها به جای اینکه به هوا بلند شود و دوباره روی جدوال بنشیند به جوب ها سرازیر شود و کمی خاک را از سطح شهر بزداید
عکس ماشین را بزارم به همراه فیلم


------------------------------------------------------------------------------


من شهردار این شهر نیستم و فقط به یک تغییر ساده ساختاری اشاره می کنم که اگر به آن عمل شود می تواند 25 درصد در هزینه عمرانی شهرداری صرفه جویی کند

من خودم یک کار کوچک پیمانکاری دولتی انجام داده ام و از همان ابتدا برایم این سوال پیش آمد چرا این نکته را هیچ کس در ایران نمی فهمد؟؟؟؟؟!!!!!!


برای احداث یک پروژه عمرانی شهردای یک پیمانکار پیدا می کند و به او دستور ساخت می دهد و پیمانکار هم بعد از پیشرفت پروژه صورت می دهد به اداره مربوطه و با کلی دوندگی و دعوا و جنگ اعصاب پولش را بعد از چند ماه (بعضا به 6 ماه تا یک سال هم می رسد) دریافت می کند


پیمانکار هم مجبور است به غیر از سود متعارف 10 تا 15 درصدی (فرض می کنیم پیمانکار دزد نیست و نمی خواهد مال حرام بخورد) باید حداقل 25 درصد هم بابت سود خواب پولش روی کار بکشد


در پروژه ساخت پست برقی که بنده عهده دار اجرای آن بودم پول پست برق 2 سال بعد از اتمام پروژه پرداخت شد و آنجا بود که فهمیدم در کار دولتی باید انقدر بدزدی و کار را گران اعلام کنی که حتی اگر دو سه سال پولت را ندادند ضرر نکنی


آنجا بود که فهمیدم چرا در پروژه های عظیم راه سازی بعضا تا 100 درصد سود در نظر می گیرند


پروژه های شهری که فورس ماژور یا عجله ای نیست ، مثل همین آسفالت کردن خیابان ها یا تغییر جوب های کنار خیابان به کانیوو و تعویض جدول قدیمی کنار خیابان می تواند به قرار زیر و حداقل 25 درصد ارزان تر تمام شود

1: شهرداری فقط زمانی تصمیم به اجرا بگیرد که پول در حسابش هست و 10 درصد هم پیش پرداخت به پیمانکار بدهد یا حداقل با پیشرفت کار به پیمانکار پول بدهد

( شهرداری منابع مالی پروژه هایش را محاسبه کند و قبل از واریز پول آنها به حسابش ، اقدام به شروع پروژه جدید نکند)

به همین راحتی  و با رعایت این شرایط پیمانکار می تواند هزینه پروژه را 25 درصد پایین تر بیاورد و اگر مناقصه ها درست و شرعی انجام شود هر پیمانکاری حاظر است پروژه های شهری را قبول کند و تازه ممکن است 5 درصد هم بابت خوش حسابی تخفیف بدهد و بدین ترتیب تمام پروژه های شهری 25 تا 30 درصد ارزان تر تمام می شوند



------------------------------------------------------------------------------

ای مردم خفته ای مردم خواب ای مردم نا آگاه این پول عوارض شهردای و سهم شماست که به زور هر سال به عنوان عوارض نو سازی و در هنگام اخذ پروانه از شما می گیرند
- این پول را مثل آب خوردن دور می ریزند و هدر می دهند
- این پول شماست که به جای اینکه صرف ساخت پارک و تفریگاه شود خرج رنگ کردن جدول کنار خیابان می شود
- این پول شماست که شهردار مناطق برای اینکه بگه خیلی کار کرده میاد جدول ها را رنگ می کند
- این پول شماست که صرف رنگ کردن جدول میشه در صورتی که پیر و جوان این شهر از افسردگی رنج می برد و نیاز به پارک و فضاهایی برای تخلیه انرژی دارد
- این پول سهم آن پیر مردی است که نیاز دارد در پارک قدم بزند تا از افسردگی و خمودگی در بیاید
- این پول شماست که باید به عنوان سوبسید در اختیار مجتمع های تفریحی گردشگری مثل آب و تاب قرار گیرد تا بتواند وسایل جدید و هیجان انگیز برای مردم شهر تهیه کند

در اینترنت جستجو کنید شهرداری آلمان چه پارک آبی عظیمی را برای مردم شهرش ساخته است - باور کنید درامد شهرداری آنها از شهرداری های ما چندان بیشتر نیست - یا اگر با درامد شهر تهران بخواهید مقایسه کنید ، درامد کل شهرداری های آلمان هم اینقدر نیست

فقط آنها زیر ذره بین روزنامه ها و مردم قرار دارند و اینها فقط به خدایی که از آن نمی ترسند پاسخ می دهند

تاریخ ارسال: جمعه 22 تیر 1397 ساعت 08:24 ب.ظ | نویسنده: محمد حسن مهرابی | چاپ مطلب
نظرات (0)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد